عاشقی جرم قشنگیست

تو را قسم به تکاپوی قله ها برگرد

از من بهتر هم هست؟

سالها پیش از خودم پرسیدم : از من بهتر هم هست؟

خیلی ها به من خندیدند ، خیلی ها بر من نامِ مغرور نهادند بعضی ها به من احسنت گفتند و

بعضی های دیگر بی تفاوت عبور کردند.

برای من مهم راضی کردن ِ این نفس جستجوگر بود که این معرکه را برپا کرده بود . در کوچه

پس کوچه های تَوَهُمِ زندگی از دکان هایی عبور کردم کلون هایی را به صدا درآوردم ، گاه

غرور و یأس و عشق دُچار من شدند و گاه خسته از این جستجو بر کنجی آرام خفتم.

تا این که شنیدم آفریننده ای هست که در بساطش همه چیز یافت می شود و

همانا اوست که این توهم را آفریده است.

روی به سوی او کردم و یافتم ! فریاد زدم : یافتم ! یافتم ! و به من خندیدند.

سکوت ! سکوت ! تردید ! تردید ! و اینک آرامش از رسیدن به حقیقتی عالی در این لحظه .

ساده و در عین حال زیبا!

گفت : در هزارتویی هستم که خروج از آن آگاهی می خواهد . در این هزار تو بهترین و یا

بدترینی یافت نخواهم کرد.

به من گفت که ما جزیی از کل هستیم و آمدیم که بگوییم در این رسالتی که عهده دار شدیم

بهترین هستیم نه در کل این مسیر!

گفت: هم بهار زیباست و هم زمستان ! هم پاییز زیباست و هم تابستان ! پرسیدم : زیبا یی

چیست؟

گفت: خوشحال و عاشقانه نگاه کردنِ به هستی!

" بکوش عظمت در نگاه تو باشد نه در چیزی که بدان می نگری"

"و اینک از این که پاسخی زیبا یافتم بسیار خوشحالم"

امیدوارم خوشحال وعاشقانه نگاه کنید .

+ نوشته شده در شنبه ششم خرداد 1385ساعت 10:17 توسط (¯`·._. رهگذر گمنام ._.·´¯) |

اگه تو امروز رو می بینی من فردا رو میبینم !

اگر تو امروز، آسمان را آبی می‌بینی، من فردا را.

اگر فضای دلت پر از مهر و گرمای عشق است،

و اگر قلبت تا ابدیت لبریز از شور عشق است،

پس نگاه مرا ببین

همیشه در رویای من خواهی بود

سالها بود که در دنیای رویاها زندگی می‌کردم و همیشه در دنیای واقعی،

حضور فریب و تظاهر را همه جا حس می‌کردم. همه جا تلاشهای بیهوده مردم در راه رسیدن به بیشترها

را می‌دیدم. می‌دیدم که عشق و محبت در زیر پاهایی که با شتاب به طرف خواسته‌های بیشتر

می‌دویدند لگدمال می‌شود و در حال نابودیست. عشق از اوج آسمانها به خاک فراموشی سقوط کرده و

چشمی نبود که آن را ببیند.

بچه‌ها نیز در آغاز با عشق و محبت همبازی و کم کم که بزرگ می‌شدند آن را همچون بازیچه‌ای کنار

‌گذاشته و در دنیای بزرگترها حل می‌شدند.

ولی من هرگز رویای کودکی‌ام را رها نکردم. با همه ناملایمات اطراف و اطرافیانم باز آن را در قلب و مغزم

نگهداشتم. از همان آغاز عاشق بودم، عاشق ماندم و می‌دانم که عاشق نیز از این دنیا خواهم رفت.

عشق همچون گدازه‌های آتشفشان در رگهایم جاری است و مرا همیشه تبدار خویش نموده است.

مغزم، بدنم و تمام وجودم همیشه داغ عشق خواهد داشت.

به جستجوی مهر و محبت بودم. به دنبال عشق همه جا و همه سو دویدم، نگاه کردم، ولی افسوس

چیزی ندیدم. تا اینکه دست سرنوشت مرا به سوی تو کشید و حالا تو را یافتم. گفتی که روح بی‌کالبدی

بودی که آمدنم تو را کامل کرد. نه، من کالبد بی‌روحی بودم که تو در من دمیدی و مرا زنده کردی. صدای

تو، نغمه جانفزای ابدیت من شد. اگر در ملکوت زمین، غرق من شدی، فهمیدی که من نیز غرق در

ملکوت مهر تو شدم. در حریم امن یکدگر غنودیم، باهم نفس کشیدیم، باهم خندیدم و باهم گریستیم. ا

کنون طلسم تنهائیم شکسته شد و روح سرگشته‌ام با تو سامان گرفت. با تو کامل شدم و واژه گمشده

عشق، در دفتر سرنوشت من رقم زده شد. و عشق تو مرا به سرزمین رویایی ترانه‌ها دعوت کرد و تمام

وجودم پر از عطر شکوفه‌های بهاری گشت. دوباره عشق را می‌دیدم که از خاک نمناک عشق تو جوانه

زده و لحظه به لحظه بیشتر می‌روید. بر بالای آسمان زندگیم پرنده عشق تو بال می‌زند و ابرهای تیره

رفته‌اند و آسمان همیشه آبی مهر تو پدیدار شده‌اند. تو را پر از عمری انتظار یافته‌ام و اگر، سرنوشت

بخواهد بازی دیگری کند و برای امتحان من تو را از من بگیرد، عشق تو دیگر تمام لحظه‌های باقی عمر مرا

پر کرده است و به شکرانه عشقت تا ابدیت احساس خوشبختی خواهم نمود. یک لحظه با تو بودن، عمر

مرا چنان سودمند کرده است که باقی آن منتی است که خدای عشق به من عطا کرده است.

عشق تو مرزی ندارد، احساسم نسبت به تو نیز مرزی نمی‌شناسد. من اسیر آزادی عشق تو شده‌ام.

دریچه قلبم باز است و رازی را در خود پنهان ندارد و تنها خزانه دار عشق توست. داروی مهر تو درد تنهایی

مرا شفا بخشید. اگر دیروز تو با من آغاز گردید، ولی بدان که فردای روشن من با تو ساخته شد و تا

زنده‌ام نهایت عشق و سعادت جاودان من با وجود مقدس تو در رگهایم جاریست.

*****

نازنینم، اکنون که از عالم رویاها به دنیای حقیقی رسیده‌ام و حقیقت همچون رویا می‌نماید، اکنون که

دست تو را در دست خود دارم، رهایت نخواهم کرد و آرزویم این است که تا ابدیت نخوابم تا احساس با تو

بودن لحظه‌ای از من جدا نشود.

+ نوشته شده در شنبه ششم خرداد 1385ساعت 10:11 توسط (¯`·._. رهگذر گمنام ._.·´¯) |

من و تو

اما من و تو

دور از هم مي پوسيم

غمم از وحشت پوسيدن نيست

غمم از زيستن بي تو دراين لحظه ي پر دلهره است

ديگر از من تا خاك شدن راهي نيست

از سر اين بام

اين صحرا ، اين دريا

پر خواهم زد ، خواهم مرد

غم تو ، اين غم شيرين را

با خود خواهم برد

+ نوشته شده در شنبه ششم خرداد 1385ساعت 10:10 توسط (¯`·._. رهگذر گمنام ._.·´¯) |

امروز من ايستاده ام

باز هم يک انتظار!

در دلم هر لحظه سوداي ديگر است

در وجودم هر زمان شوق رسيدن

آرزوی پر زدن

انتظار ديدن است

گاه گاهی در آسمان چشم تو، پر میزنم

يا که گاهی در خيالت میرسم

ديدنت!

ديدنت اما برايم مثل يک افسانه ی ديرينه است

بر تمام ميله های اين قفس

اين قفس از جنس خاک و لحظه ها

رنگ آبی می زنم

رنگ آبی رنگ آرزوهای من است

رنگ آبی، رنگ عشق!

رنگ آبی، رنگ توست!

در وجودم شوق تو باز شعله می کشد

در درونم آتشی از مهر تو

باز هم خرمنی از عشق برپا می کند

.....

با تمام خستگی

هر روز من ایستاده ام

بر سر آن کوچه باغ مهربانی

باز هم من ایستاده ام

در دلم تنها و تنها يک نوا

يک موج، يک فرياد

باز هم يک انتظار!

+ نوشته شده در چهارشنبه سوم خرداد 1385ساعت 20:29 توسط (¯`·._. رهگذر گمنام ._.·´¯) |

عاشقی جرم قشنگیست

تو را قسم به تکاپوی قله ها برگرد

اگه تو امروز رو می بینی من فردا رو میبینم !

من و تو

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

نویسندگان

پیوندها